خانه / اطلاعات سفر به مالزی / سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی
سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی
سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی

سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی

از بانکوک را تا کوالا و از کوالا تا کوتا کینابالو را با اوج گیری میلاندو رفتیم بار ۳۰ کیلو و التفات اسنک که میشه گفت از ایر ایشیا بی اندازه بهتر بود.بلیطهای ایرایشیا یا میلاندو طبق ملاحظه که قبل کرده بودم توی این گذرگاه نزدیک تاریخ که میخواستی قیمتها خیلی رخیص میشد ،چیزی که من حساب نکرده بودم تاریخ تشریف بردن ما میشد تعطیلات مدارس مالزی و هنگامه و خلوت پروازها و قیمتهای بسیار نزدیک پروازمون هدایت كردن وادار كردن شدیم به جای ۲۷ نوامبر ۲۸ بگیریم و بها نوین آئینی عرفی نفری بندها ۵۰ دلار را ۱۷۰ دلار بدیم در کمترین حالت.پیشنهاد من اینه برا سفرتون سعی کنید از دو سه ماه قبل پروازها و هتل را پستا کنید و طمع قیمت دامن لحظه واپسین و اولی را نکنید. در ادامه در مطلب اطلاعات سفر به مالزی در مورد سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی بیشتر می گوییم.

بالاخره رسیدیم به فلق و شام (بورنئو) جماعت شهر کوتاکینابالو بندها ۸ شب بود برا گیت ورودی که رفتیم عامل سركشی اول از دیدن گذرنامه ایرانی خودپسندی کرد بعد هم با مشورت با یکی دیگه گفت شما ۴ روز بسیار نمیتونید بمونید باهاش صحبت کردیم که توی کوالا پاس را تایید کردن و مدت ویزای ایرانیها دو هفتس به خاطر کل مالزی با یکم بحث اقناع شد و پرینت بلندپروازی را خواست که پرینت کوالا به واق واق را آرم دادم دفع نکرد با فلاكت با اینترنت جمعیت پته را از روی ایمیل نشونش دادم و اقناع شد و مهر زد جالبش این مكان بود که همسرم که قبل من رفت را فارغ بال آهسته بدون هیچی مهر زد و رد کرد.البته بعدا آگاه شدم درخصوص داخل كردن به ایالت بامدادان احتیاج به ویزای جداگانه هست که حتماً رایگان هم هست حتی اگه مالزیایی هم باشید حتما باید ویزای دخول بگیرین.

سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی

در گشت وگذار اول یکم از چیزی که تمنا داشتم بنیان تر بود کوتا کینابالو در بورنئو یه شهر با نسج بافته شقه باستانی و پاره پاره و حتی ماشینهایی که از نابسامان و دیرینه بی پروایی كردن توی هفهف پوزپلنگ هم دیگه عین و گوش نمیشه (البته تازه :قید جدید هم بود) و یه شهر تكه توریستی که اصلا برازنده برابرسازی با کوالا از نظر بیابان نشین عدم و البته توریستهای نسبتا افزون از خود مالزیایی ها و میزان کثیری چینی(تقریبا اکثرا توی سفر برنئو فقط چینی میدیدیم) و توی ۷-۸ روز سفرمون فقط دو خانواده آریایی اونجا دیدیم که اونم فقط توی هتل ساحلی که رفتیم با تور اومده بی پروایی كردن بلا اینکه جایی را ببینن.

برنامه سفر ما ترك كردن (محل) به کوه کوتا کینابالو (بورنئو) بود دو صوم امساك و رافتینگ یک صوم امساك و رفتن زیر آب با کلاه اختصاصاختصاصی یک صوم امساك و یک روز هم خودمون بریم به یکی از جزایر که با یک سرنوشت که از سفرمون کم شد و مركز معاملات ویرانه بهادار و سهام تحصیل به بورس دولت یاموسسات شهریه بلیطی که زیاد شد قصد گرفتیم زیر آب را که نفری بندها ۳۵۰ رینگت بود حذف کنیم

طبق ایمیل زدن با چند تا از شرکتهای توریستی شهر قبل از سفر یکی که ارزش كم ارزش داده بود ( این هم سایتش راجع به حساب دید پکیجهاش که ما ازش جزیل خشنودی بودیم) دو روز کوه و رافتینگ را با حنك زدن پرپشت نفری ۱۰۰۰ رینگت با همه بورس ها اعم از هتل و ترانسفر و صبحانه و ناهار و شام با شرکت گرفتیم و قرار شده بود که صبح عهد ۸ بیاد لابی هتل درخصوص تشریف فرما شدن به کوه.

صبح را تقریبا دیر بیدار شدیم و تا ساک تشریف بردن را آماده کردیم و رفتیم ریشه یک ربع به هشت بود و یه صبحانه نرم نرمك خوردیم و راننده را دیدیم فقط مشکلی که ما داشتیم برگردانیدن پول بود که دلار داشتیم و صرافیها و فروشگاههای شهر هم زودتر از ۹:۳۰ باز نمیکردن بردمون لب كناردریا و قدم زدیم و یه سیم کارت یو موبال با ۸ رینگت که ۵ رینگت هم شارژ داشت گرفتیم و صرافیها باز شد و چنج کردیم و راه افتادیم.مسیر بی اندازه زیبا و دیدنی بود حدود ۲ دنیا با یه اتراق در یه تیمچه بومزاد :صفت بومی با دانه های استوایی.

پارک کوتاکینابالو

بعد با طی یه ممر پر پیچ و خم رسیدیم به پارک کوتاکینابالو در بورنئو که قسمتهای مختلفی داشت شماری جان نثار مسیرها را فقط با امام میتونستین برین که اگه بخواید کامل پارکها را برید باید یه تور ۳-۴ روزه فقط برا درخت زار بگیرید که با کمپ وسط درخت زار هست، توی تور ما از اون ناحیه فقط پارک خوراك طبق شناسی بود که عاری و با امام هم میشد رفت ولی راننده هم با ما اومد و کلی هم بهمون از اقمشه گیاههای باغ و خواصشون گفت که بیش بدرد بخور بود، مسلماً راهنمای چندی گیاهها هم به رخ تخته سیاه انگش تنما اونجا بود، پارک واقعا گلگون باطراوت و آرایش آراستگی بود مخصوصا با یه نم بارونی که اومد.

بعد از ثغور دو اوقات راه افتادیم و شوفر بردمون یه غذاخوری که بی شمار ازش تعریف میکرد (کلا راننده انبوه پر صحبتی بود) و توی منو یه جوجه لیمویی دیدم گفتم یه غذای ترش عاقبت الامر و نخست تو غذای اینها جلی شد وقتی اورد طعام اول را خوردیم گفتم آخه چرا؟! جوجه بود با سس که نظیر به سان ایچ شکر زده قوش و بی شمار مطبوع که تقریبا هیچی نخوردیم ولی بشخصه با یه اشتهای بیشی میخورد! ازش پرسیدم زده تركیبات و مفردات ولی این مزه آب پرتغال شیرین میده خندید گفت غذاهای مالزی شیرینن بدیع ما ایدون بس مطبوع نمیکنیم برین کوالا که توی همه چیزشون شکره!

پلهای کوتاکینابالو

بعد نیم اوقات به سمت آب گرم و پل های آونگ جنگلی، با طی ثنایا نیم عهد رسیدیم که به علت بازگشایی دبستان ها بی اندازه شلوغ بود آب گرما ما هم که بردباری آب گرم نداشتیم با طی یه گذرگاه پلکانی توی جنگل و بندها نیم عهد پیاده روی رسیدیم به پل های آونگ چوبی با حاصل از ثنایا ۳۰ تا ثنایا ۷۰ متر و طول از ۱۵ تا بندها ۶۰ متر که از اون بلندی و تکانهای پل رنج عطا داشت مخصوصا تکان تحویل دادن پل فقره سبب جلوییها مون که میترسیدن.

سفر به دنیای فراموش شده ی مالزی

منظره خوب و زیبایی داشت،نکته جالبشون این بود که درخصوص هر دوربینی که بالای پل ها میخواستی عکس بگیری باید پول میدادی، مقرر كردن از پلها ثغور نیم دنیا حین برد و بعد رسیدیم به وهله بر مراجعت و عزیمت از پله های جنگلی نه كثیر ناقص و بی عیب به وسطهای مسلك که رسیدیم صدای جیغ حاصل از درختها اهتزاز شد از قدوه پرسیدیم گفت میمونها دارن جیغ میزنن که مجموعه دیوها شب میشه برین بخوابین تا حیوانهای شب بیرون نیومدن که این جیغها حدود بیست لمحه ای دنباله داشت (گلوی بس قوی داشتن).

مطلب پیشنهادی

شرایط اقامت و اخذ تابعیت مالزی

شرایط اقامت و اخذ تابعیت مالزی

برای اینکه صمیمی به آدرس ساكن مالزی قلمداد گردد باید بر بنیان مقررات فرمانبری و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *